Mijn autojaar: deze 3 ergernissen over Chinese auto's zijn hardnekkig en hemeltergend

Ik bewaar het zuur voor het laatst en wil eerst de indrukwekkende prestaties van Chinese autofabrikanten noemen. Ze innoveren op enorme schaal. De ontwikkelingen gaan zelfs zo snel dat we in Europa op achterstand raken. Met hun laadsnelheid zijn sommige Chinese merken inmiddels superieur.

Zo maakte de Xpeng G6 indruk op me. Niet alleen omdat-ie goed reed, rijk was uitgerust en prachtig was afgewerkt, maar ook omdat-ie met zijn laadsnelheid al zijn concurrenten de oren wast. Dankzij een volledig nieuwe LFP-batterij en een boordnet van 800 volt kan de G6 snelladen met maximaal 451 kW. Concreet betekent het dat je er in 10 minuten 230 kilometer bijgeladen hebt. 

De snellaadpalen zélf zijn op dit moment het grootste struikelblok, want ze kunnen nog geen 451 kW aan. Ter vergelijking: de Tesla Model Y geeft de pijp aan Maarten bij 250 kW.

Eerder dan VW ID. Polo

Ook de prijs-/kwaliteitsverhouding is doorgaans goed. En het aanbod van elektrische kleintjes wordt maar groter. De BYD Dolphin Surf en de Firefly kwamen dit jaar op de markt, terwijl de Volkswagen-groep nog altijd geen antwoord heeft. Pas in de zomer van 2026 komt de ID. Polo op de markt, een kleiner model volgt weer een jaar later.

If you can’t beat them, join them

Nog zo'n indicatie voor Chinese superioriteit: samenwerking met automerken uit China is geen schande meer. Renault profiteerde bij de elektrische Twingo van Chinese knappe koppen om hem binnen twee jaar op de markt te zetten, waar vroeger een ontwikkeltijd van vijf jaar heel gebruikelijk was.

Mazda maakte voor de elektrische Mazda 6e dankbaar gebruik van de techniek van de Changan Deepal SL03. En voorzichtig sijpelt daar al een ergernisje door, want tot mijn verbijstering brak de fraaie middenklasser met veel vertrouwde Mazda-deugden. Van de heerlijk eenvoudige bediening was bijvoorbeeld niets meer over. Zelfs de ruitenwissers moest je via het touchscreen aanzetten. 

Ergernis 1: ontwerp

Chinese fabrikanten doen dus niet alles goed en lijken de kunst van het verleiden niet te beheersen. Zo is het design vaak hemeltergend saai. Ik reed een week met de MG HS en die was zo onopvallend dat ik hem op een vol parkeerterrein bij Albert Heijn niet meer kon vinden. Maar ook de modellen van BYD, Leapmotor of Omoda blinken niet uit in originaliteit.

Ergernis 2: klimaatbeheersing

De klimaatbeheersing van eerdergenoemde Xpeng G6 leek wel volgens de Wim Hof-methode te zijn ingericht, zo koud was het. Ik was niet de enige die de rayonhoofden bijeen wilde roepen. Collega Gert Wegman deed zijn beklag bij de elektrische BYD Atto 2: “Terwijl we in de meeste auto’s 21 à 22 graden als aangenaam ervaren, moeten we de klimaatregeling bij de Atto 2 - zoals bij wel meer Chinezen - op minimaal 25 zetten. Doe je dat niet, dan kan elk moment een ober uit het dashboardkastje komen met twee glaasjes Jägermeister. Zo ijs- en ijskoud voelt het binnenklimaat aan.”

Ergernis 3: camera’s

De grootste ergernis bij Chinese auto’s is echter de grenzeloze bemoeizucht. Camera’s in Chinese auto’s volgen elke beweging, voortdurend wordt je gedrag in de gaten gehouden. Zo werd Shane Jebbink al na een kwartier rijden met de Leapmotor T03 kierewiet:

“Eén systeem kun je niet uitzetten: de vermoeidheidsassistent. Het display toont zonder overdrijven om de 5 minuten hetzelfde bericht in slecht Nederlands: 'Neem even rust om te voorkomen dat u vermoeid rijdt'. Dit wordt gevolgd door een scherp geluidje. Pas toen besefte ik dat er altijd een camera op mijn snufferd staat. Als je je mond beweegt, meldt het bericht zich weer. Dat kan bij een subtiele gaap zijn, maar ook als je even meezingt met de muziek.”

Ikzelf had zo’n ervaring bij de MG HS Hybrid: “Bij elke rit gaan de tenen krommen. De intimiderende camera in de A-stijl houdt alles in de gaten. Als je de bijrijder maar iets te lang aankijkt, gaat de auto al piepen dat je je blik op de weg moet focussen. Telkens weer. We hebben de neiging om de camera af te plakken en - als de ergernis een kookpunt bereikt - in gruzelementen te slaan.”

Shane was opnieuw de klos bij de Omoda 9, waarin zijn stressniveau bij elke reprimande verder omhoogschoot: “De rijhulpsystemen tillen bemoeizucht naar een nieuwe dimensie. We krijgen een reprimande voor alles wat we normaal achten bij het rijden in een auto. Kijk je even over je schouder of het veilig is om in te halen? "Let op de weg!" Wil je de verwarming iets omhoog zetten via het touchscreen? "Je bent afgeleid!" Kijk je naar een verkeersbord? Nou ja, je begrijpt het wel. (…) Onnodig en bloedirritant.”

Conclusie

Je zou zeggen dat het niet zo moeilijk is om hier iets aan te veranderen. Maar het lijkt me waarschijnlijker dat Chinezen zich niets meer aantrekken van wat Europeanen vinden. Ze doen wat ze zelf willen. Waarmee het duidelijk is welk land de lakens uitdeelt in de elektrische autowereld.