Brian over zijn Opel Omega: 'Zo’n dikke zescilinder zuipt, maar dat weet je van tevoren'
De Opel Omega in dit verhaal is acht jaar ouder dan zijn eigenaar. Maar beide klinken even enthousiast en qua tempo doet de zescilinder niet onder voor de 27-jarige Brian. En wedden dat de smurfblauwe sedan hem met gemak onder tafel zuipt?
Als je pakweg veertig jaar geleden een succesvolle vertegenwoordiger was, had je geen leasebak, maar reed je ‘een auto van de zaak’. Bij wie tijdens het solliciteren scherp had onderhandeld, was dat geen Ford Sierra of Opel Vectra, maar een dikke Granada of Omega.
Daarmee toerden de heren handelsreizigers in alle comfort en ruimte door het land. Wel moesten de ruiten vaak op een kiertje. Niet alleen om - bij gebrek aan airconditioning - de binnentemperatuur draaglijk te houden, maar ook om de rook van alle weggepafte Marlboro’s af te voeren …
Buitengewoon veel ruimte en een enorm rijbereik. De elektrische Volkswagen ID.7 Tourer. Alleen dit jaar nog 17% bijtelling.
Vroeger vaak op lpg
Op familiefeestjes en in de doorzonstraat was je helemaal het mannetje met zo’n dikke bak, al was-ie dan minder snel dan je verkooppraatjes. De meeste vertegenwoordigersauto’s hadden onder de motorkap immers een simpele 1.8 of 2.0 met carburateur en pakweg 90 pk. Vaak was die ook nog omgebouwd voor lpg.
Trage diesels
Het alternatief was nog trager: een turboloze diesel met indirecte inspuiting. Zo had de Omega 2.3 D slechts 73 pk aan vermogen en 138 Nm koppel. Goed voor een honderdsprint van ne-gen-tien seconden ... Tussen de op het dashboard geplakte memoryblaadjes met afspraken en adressen was er daarom ook altijd eentje met de tekst: “Geen stoplichtsprints met Escortjes en Kadettjes!”
“Bij het zien van dat Brians blauwe monster zouden de vertegenwoordigers groen uitslaan van jaloezie.”
Zescilinder Omega met 204 pk
Nee, dan de auto van Brian Defli. Bij het zien van dat blauwe monster zouden de vertegenwoordigers in hun grijze C&A-pakken spontaan groen uitslaan van jaloezie. In Brians Omega ligt geen amechtige zelfontbrander spijkerhard te nagelen, maar zoemt, bromt of grauwt - afhankelijk van de stand van het gaspedaal - een 204 pk sterke zescilinder benzinemotor.
Desgewenst sleurt-ie de braafburgerlijke sedan in 7,6 seconden naar de honderd. De kers op de kroegpraattaart is de meer dan autobahn-fähige top van 240 km/h, die een halve minuut later wordt aangetikt.
Opvolger succesvolle Opel Rekord
De Opel Omega A werd in 1986 voorgesteld als opvolger van de legendarische Rekord. Daarvan had Opel vanaf 1953 acht generaties uitgebracht. Het merk was niet over één nacht ijs gegaan; de ingenieurs waren vijf jaar met de ontwikkeling bezig geweest. Die had het recordbedrag van 2,5 miljard Duitse mark (1,25 miljard euro) gekost.
Omega A was Auto van het Jaar 1987
Toch was er aan het basisconcept van de Rekord niet gesleuteld. Net als zijn voorganger was de Omega leverbaar als sedan en Caravan (stationwagon), voorzien van in lengte geplaatste motoren en achterwielaandrijving. Desondanks schopte de Duitse D-segmenter het tot winnaar van de Europese Auto van het Jaar-verkiezing.
Hoeveel Opels Omega verkocht?
De Omega A werd niet zo’n verkoopklapper als de laatste Rekord (E1 en E2), toch gingen er in zeven jaar tijd 840.000 stuks over de wereldwijde dealerdrempels. Maar zoals dat bij veel ‘gewone’ auto’s uit de jaren zeventig, tachtig en negentig gaat, zie je ze vrijwel nooit meer rijden. Laat staan zo’n dikke zescilinder. We zijn dan ook benieuwd naar het verhaal van Brian en zijn moddervette Omega.
Dol op klassiekers en youngtimers? Bestel de special!
Omega als betaalbaar alternatief voor Japanse drifters
Brian: “Vroeger was ik nooit zo geïnteresseerd in auto’s. Wel kan ik me herinneren dat mijn opa altijd in Opeltjes reed en dat een neef van mij aan autocross deed. Maar eigenlijk ben ik pas in de coronatijd - waarschijnlijk uit verveling - autofilmpjes gaan kijken."
"Op een gegeven moment kwam ik op YouTube een video tegen met Japanners die gingen driften in de bergen. Toen dacht wel: hé, dit is gaaf, zo’n auto zou ik ook wel willen. Terwijl ik nog niet eens een rijbewijs had, haha! Dat heb ik pas op m’n 23ste gehaald."
"Nadat ik een baantje had gevonden waarmee ik wat kon sparen, ben ik een beetje gaan rondkijken. Geïnspireerd door die Japanse drifters, wilde ik het liefst een achterwielaandrijver. Alleen bleken die Japanners superduur en daarom ging ik op zoek naar een betaalbaar alternatief.”
“De proefrit was een ramp, waarbij ik de motor ik weet niet hoe vaak liet afslaan.”
Al zoekend naar goedkope auto’s met achterwielaandrijving, kwam Brian ook Opels Omega tegen. “Eerst had ik nog geen idee wat het was, maar al snel kwam ik erachter dat ze helemaal niks kostten. En dan waren ze er ook nog met een zescilinder! Die wilde ik, maar dan wel een handgeschakelde. Alleen zijn ze hier vooral met automaat geleverd.”
Ook met je youngtimer op deze site en in ons magazine?
Meld je aan via 'Vraag aan de redactie''!
Zo kwam Brian algauw bij de oosterburen terecht, waar hij in Duisburg ging kijken naar een Omega B 2.5 V6 uit 1996. “Dat ding kostte slechts 1500 euro, maar hij zag er ook niet uit."
"De proefrit was een ramp; met rijles had ik alleen dieseltjes gereden en voordat ik erachter kwam dat je bij zo’n oude V6 veel meer gas moet bijgeven, had ik ʼm ik weet niet hoe vaak laten afslaan. Toch wilde ik ʼm hebben, want behalve dat-ie heel goedkoop was, had-ie ook maar 125.000 kilometer gereden.”
Driften bij Vliegveld Twenthe
Eenmaal thuis in Oldenzaal is Brian twee maanden met de ‘kneiterdrukke’ RDW ‘aan het klooien’ geweest om de auto in te voeren. “Toen-ie eindelijk op kenteken stond, heb ik bij Vliegveld Twenthe een beetje leren driften. Ik moet toegeven dat ik ʼm ook weleens tegen een paal heb gepoeierd. Maar met een andere motorkap en een nieuwe bumperbalk kon-ie er weer tegenaan, haha!"
Meld je aan voor de nieuwsbrief voor meer youngtimer-verhalen!
"Met die auto heb ik ook aardig wat tripjes gemaakt. Op en neer naar Frankfurt en Antwerpen, daarnaast ben ik er vaak mee naar Amsterdam geweest, allemaal zonder problemen. Toch bleven die Japanners in mijn hoofd rondspoken. Daarom heb ik na een tijdje flink sparen een Nissan 300ZX aangeschaft en de Omega aan een man in mijn eigen woonplaats Oldenzaal verkocht. Tot op de dag van vandaag heb ik daar wel een beetje spijt van. Zeker als ik ʼm weer eens zie rijden.”
“Die Nissan 300ZX was een rare auto met veel kwaaltjes.”
Nissan in de fik
Hoezo spijt, zo’n 300ZX is toch nog veel gaver? “Zeker, alleen heb ik er zo veel ellende mee gehad, dat ik er een tweede autootje bij heb moeten kopen. Die Nissan deed het bijna nooit. Hij had allerlei lekkages en hij is me zelfs een keer in brand gevlogen. Al met al heb ʼm een jaar gehad, maar daarvan heb ik er misschien tweeënhalve maand in kunnen rijden."
"Echt superzonde, want het was zo’n mooie auto om te zien! Maar op een gegeven moment was ik er wel klaar mee, en heb ik ʼm verkocht aan een Belg. Het was een rare auto met veel kwaaltjes en ik ben blij dat-ie weg is.”
Terug naar een Omega
Vervolgens zat Brian in dubio: moest er nu een andere Japanner komen, of toch weer een Omega? Totdat hij z’n huidige auto op internet tegenkwam. “Zo’n Omega A is toch heel anders dan de B die ik had gehad. En eigenlijk vond ik ʼm er met die knalblauwe lak niet uitzien. Maar toen ik de advertentie aan een vriend liet zien, zei hij: ‘die moet je gaan halen!’."
Dikke zes-in-lijn
"Want toen we de advertentie wat beter bekeken, zagen we dat er best een dik blok in lag. Geen V6 zoals in mijn vorige Omega, maar een zes-in-lijn. Ik had weleens Omega’s 3000 Evo met dat getunede Irmscher-blok gezien voor rond de 30 mille. En deze kostte maar 6000 euro! Wist ik veel dat er ook een ‘gewone’ 3000 bestond.”
Uiteindelijk liet Brian zich door z’n maat overhalen en reden ze van Oldenzaal naar Drachten om de Duitse import-Omega te bekijken. “Toen ik ʼm daar zag staan, dacht ik wel meteen: zo hé, da's wel een heel dikke auto! Samen met de eigenaar heb ik er een proefrit in gemaakt, maar zelf mocht ik niet rijden. Ik kwam er al snel achter waarom."
Kapotte versnellingsbak
"Hoewel de auto ‘honderd procent in orde’ zou zijn, was de versnellingsbak bijna direct kapot. Bijgeluiden met ingeschakelde vijfde versnelling bleken afkomstig van de baklagers. Die waren aan gort. Ter vervanging is er een tweedehands bak van een Opel Senator onder gekomen. Ook die heeft wel wat dingetjes, maar daar valt goed mee te leven.”
Behalve de bak, ging ook de bobine stuk en lekte de Omega benzine. “Dat was balen, natuurlijk. Maar sinds ik de bobine heb vervangen, heb ik er niks geks meer mee gehad en heeft-ie me vooral veel plezier bezorgd. Ik ben ermee naar Keulen geweest en met een kameraad van mij hebben we een hele roadtrip door België gemaakt. Ook in Nederland heb ik er al aanzienlijke stukken mee gereden.”
Terug naar 15-inch wielen
Heb je, behalve de noodzakelijke reparaties, nog andere dingen aan de auto gedaan? “Waar ik vrijwel meteen naar op zoek ging, was een set nieuwe wielen. Want hij stond op 17-inch velgen, terwijl er 15-inch onder hoort. In combinatie met het verlaagde onderstel en de harde dempers zorgden ze ervoor dat je elk kiezelsteentje voelde. Drempels moest je stapvoets nemen en in krappe bochten liepen de voorbanden aan."
Te mooi om te driften
"Ook was me opgevallen dat de achterbanden breder waren dan de voorbanden, bovendien waren ze nogal apart afgesleten, én er zat een dikke deuk in de achterkant. Daarom denk ik dat er regelmatig mee gedrift is. Oké, ik trap ʼm ook weleens aan, en ik zou liegen als ik zei dat ik ʼm nog nooit heb omgegooid. Maar ik maak er geen gewoonte van, daar is-ie veel te mooi voor.”
“Vlak na aankoop van de auto vond ik een set originele lichtmetalen wielen in Twijzel, vlak boven Drachten, waar ik de auto net had opgehaald. Ik kocht ze van een echte liefhebber, die ze zelf had gerestaureerd. En ik moet zeggen: ze staan zo veel beter dan die oude wielen!”
Terug naar origineel
Om de auto weer een beetje normaal te laten rijden, verving Brian de voorveren en de schokdempers door standaardonderdelen en ook het stuurwiel ging terug naar origineel. “Dat stuur heb ik gevonden op Facebook. Ik kocht de auto met een heel klein sportstuurtje van Momo, maar dat ging heel zwaar en het zag er niet uit."
"Misschien hoorde het bij de plannen van de vorige Nederlandse eigenaar om er een circuitauto van te maken. Daarvoor wilde hij ook het interieur helemaal strippen. Doodzonde. Ik hou de auto liever zo origineel mogelijk, al is dat smurfblauw niet de oorspronkelijke kleur. Van origine is-ie rood, maar de laatste Duitse eigenaar heeft ʼm laten spuiten."
Sportkoppeling gemoteerd
"Die Duitser heeft de Omega veertien jaar gehad en er veel aan gedaan. Ik kwam ʼm op het spoor via een Opel-liefhebberspagina en heb intussen aardig wat informatie met hem uitgewisseld. Nu weet ik onder meer dat er een speciale sportkoppeling is gemonteerd. Maar hij heeft vooral veel tijd en geld in de motor gestoken. Er zitten bijvoorbeeld snellere nokkenassen en gesmede zuigers in, waardoor het vermogen nu op ruim 250 pk zou liggen.”
Omega 3000 verbruikt 1 op 8 ...
In een jaar tijd heeft Brian ruim 12.000 kilometer met 'grote Smurf' gereden. Dat waren benzinetechnisch niet zijn goedkoopste kilometers ooit. “Klopt, gemiddeld rijdt-ie ongeveer 1 op 8, maar dat weet je van tevoren. Het is best een snelle auto en die koop je niet om alleen rustig mee te rijden. En zo’n dikke zescilinder zuipt gewoon."
"Gelukkig woon ik vlak bij Duitsland, waar de benzine stukken goedkoper is. Wel gooi ik er altijd benzine met 102 octaan van ruim twee euro de liter in. Daarop loopt-ie net iets lekkerder dan op euro 98."
“Jij lijkt wel zo uit New Kids gewandeld met je mat en je ouwe Opel.”
Lekke waterpomp
Weleens geprobeerd hoe hard hij gaat? "Op de autobahn heb ik een keer de 245 aangetikt. Eén keer sloeg de schrik me wel om het hart. De temperatuurmeter liep hard op, en toen ik thuis de motorkap opende, was het expansievat van de koelvloeistof katsleeg. En alles wat ik er bij gooide, liep er bij de waterpomp net zo hard weer uit.”
Gelukkig bracht een nieuwe pomp soelaas en kart Brian lekker door. In de omgeving van z’n woonplaats worden hij en z’n knalblauwe Blitz tegenwoordig zelfs herkend. “Ja, ik krijg vaak complimenten met de auto, al zijn er ook wel jongens die zeggen dat ik zo uit New Kids kom gewandeld met m’n matje en die ouwe Opel van me, haha!
Inmiddels ken ik in Weerselo een stel jongens die allemaal gek van Opel zijn en die vinden dat ik mijn Omega in een garage moet zetten om ʼm mooi te houden. Maar dat vind ik zonde, want ik heb er zo veel plezier van. En kom op, het is een auto, daar moet mee gereden worden!”
Foto's: Auto Review/Igor Stuifzand
Buitengewoon veel ruimte en een enorm rijbereik. De elektrische Volkswagen ID.7 Tourer. Alleen dit jaar nog 17% bijtelling.
