REVIEW: vernieuwde Polestar 3 overtuigt ondanks imperfecties
De Polestar 3, nu uitgerust met sneller ladende boordtechniek en een slimmere processor, is meer premium dan ooit. Aan het onderscheidende uiterlijk, fraai afgewerkte interieur en aangename rij-eigenschappen veranderde gelukkig niks.
Wat is er nieuw aan de Polestar 3?
Meer dan je denkt! De auto stamt pas uit 2024, maar kreeg eerder dit jaar al een facelift, of beter gezegd: een ‘platform-lift’. Aan het uiterlijk veranderde namelijk niets, maar wat je juist níet ziet werd grondig aangepakt. De 400 volt boordtechniek kreeg een upgrade naar 800 volt waardoor snelladen nu - in theorie - van 10 tot 80% in 22 minuten is gepiept. De ‘3’ kreeg een sterkere processor met meer rekenkracht, een upgrade die klanten van bestaande auto’s eveneens krijgen, kosteloos.
Ook de motoren profiteerden van een krachtkuurtje. Zo steeg het vermogen van de single motor van 220 kWh/299 pk naar 245 kWh/333 pk, de dual motor groeide van 360 kWh/489 pk naar 400 kWh/544 pk en topmodel Performance telt nu 500 kWh/680 pk in plaats van 380 kWh/ 517 pk.
680 pk?! Dat gaat zeker wel vooruit?
Zeker weten. Het blijft een bijzondere gewaarwording dat een grote auto van meer dan 2500 kilo binnen vier seconden op de 100 km/h zit. Maar de Polestar 3 Performance biedt meer dan heel hard rechtuitrijden. Zo kunnen enthousiaste bestuurders het stuurgevoel instellen, net als de gasrespons en de demping. Met een paar drukken op virtuele knoppen maak je van een bloedsnelle reiswagen voor vijf inzittenden een auto die zich uitstekend thuis voelt op bochtige binnenwegen wanneer je een keer alleen in de Polestar zit.
Het gaspedaal laat zich heel goed doseren en het is niet zo dat de 680 aanwezige pk’s bij de minste aanraking al op het asfalt worden losgelaten. Dat maakt dat je de Polestar 3 heel relaxed kunt rijden. Wil je toch als eerste weg zijn bij het stoplicht, dan is er maar weinig dat je bijhoudt. De topsnelheid van de dual motor-modellen is opgerekt van 210 naar 230 km/h. De single motor gaat nu 210 in plaats van 180 km/h.
Hij is groter dan hij oogt, nietwaar?
Ja, het is een serieus grote auto, met een lengte van 4.90 meter en een wielbasis van bijna drie meter. Maar het is de breedte die imponeert, met name in krappe parkeergarages. Gelukkig heeft de Polestar 3 een bewonderenswaardig kleine draaicirkel. De Polestar 3 deelt zijn ‘SPA2’-platform met andere reuzen als de Volvo ES90 en EX90. Die laatste is duidelijk meer op praktische inzetbaarheid gericht en voorzien van zeven zitplaatsen. De ruimte in de Polestar is heel anders ingedeeld, met grote en comfortabel voorstoelen die laag en ietwat naar achteren zijn gemonteerd in verband met de lage daklijn.
Op de achterbank zit je met iets opgetrokken knieën door de lage plaatsing. Wel heb je meer dan voldoende hoofd- en beenruimte. De bagageruimte is prima voor een auto met deze coupé-achtige vormgeving. De testauto heeft een – automatisch inklapbare - trekhaak en die zit er niet voor de sier: de vierwiel-aangedreven Polestar 3 mag 2200 kilo trekken.
Groot, zwaar, snel, hoe zit het met het verbruik?
Dat is best fors, ook wanneer je rustig rijdt. Met 105 km/h op de cruise control bij windstil weer en een temperatuur tussen de 20 en 30 graden zien we het verbruik alleen bij remmen (one pedal drive) onder de 25 kWh duiken. Dezelfde snelheid zorgt bij een buitentemperatuur van 15 graden voor een verbruik van 30+ kWh, met lange stukken snelweg op de cruise control waar de meter zelfs op 35 kWh blijft hangen. Het indrukken van de knop ‘Optimalisatie actieradius - Beperkt de functies van de auto voor minder verbruik’ zou de achteras moeten uitschakelen, maar lijkt niets te doen voor het verbruik.
Wat zouden we veranderen aan de Polestar 3?
Polestar, dat in de premiumklasse opereert, mag best wat guller zijn met knoppen. Daarbij denken we vooral aan de HVAC (kachel, ventilatie en airco) en de verlichting. Teveel functies vragen om teveel handelingen met je ogen van de weg en dat komt de veiligheid niet ten goede. Enige dissonant in het verder schitterende interieur is het van ‘piano-lak’ voorziene kunststof kapje rond de bekerhouders, tussen armsteun en middenconsole en rond de knoppen voor de raambediening. Dat kan en moet echt beter in een auto van deze statuur.
Ook werkt de bijgeleverde ‘sleutel’ niet altijd en op zulke momenten ben je overgeleverd aan handmatig openen en afsluiten met een keycard of je smartphone. En misschien kan er met software-updates nog aan het verbruik worden gesleuteld, want een grote range is óók premium.
Voor wie is de Polestar 3?
Met zijn hoge prijs en nadruk op design, prestaties en eigenheid kunnen we moeilijk een directe concurrent verzinnen, of de Polestar 3 in een segment plaatsen. Qua doelgroep schiet de verweesde Jaguar i-Pace- of zelfs de Saab Turbo-rijder ons te binnen. De succesvolle man of vrouw met een voorliefde voor quiet luxury die zich een premium auto kan veroorloven, maar te individualistisch is voor een dure Duitser en qua leefstijl niet vastzit aan een grote gezins-Volvo. Iemand die niet op de golfclub hoeft uit te leggen waarom hij/zij een Polestar rijdt, want hij/zij heeft wel iets interessanter te doen dan golfen. Dat die doelgroep klein maar springlevend is bewijzen de bijna 450 tot nu verkochte Polestar 3’s in Nederland.
