Honda Civic test (2026): waarom we alle Nederlanders en Belgen deze auto gunnen

Elke auto verdient een objectieve blik, maar ook als autoredacteur heb je soms een zwak voor bepaalde modellen. Omdat je vader er vroeger een had, omdat je herinneringen hebt aan een vurige afscheidszoen met je geliefde, of omdat het de huurauto was op een droomvakantie. Voor mij is de Honda Civic zo'n auto. Mijn opa was een early adopter. Hij was er als de kippen bij toen de eerste Civic in de jaren zeventig op de AutoRAI stond. Trots meldde hij dat hij de eerste inwoner van Hengelo was met een Civic. Een goudkleurige, was het. Achterruitverwarming was standaard, net als een ruitenwisser met twee standen en rembekrachtiging. Misschien dat deze rijke uitrusting mijn opa danig imponeerde.

Toen ik geboren werd, reed-ie nog in zijn eerste Civic. Er zou er nog een volgen, van de tweede generatie. Daar heb ik vele actieve herinneringen aan. Aan de grote gastank die achter in de bagageruimte lag bijvoorbeeld, waardoor er nauwelijks plek was voor andere spullen. Een aan de knalrode bekleding - kom daar nu nog maar eens om. Aan het einde van zijn leven, toen mijn opa terugblikte op de auto's waarin-ie gereden had, bleken de Civics hem het meest dierbaar. Ze wonnen het van onder meer de Brilkever, de Daf 55, de Renault 5 en de Datsun Cherry. Civic sprak hij steevast uit als 'tsjivic'. Misschien wel om het wat chiquer te laten klinken.

Niet dat ik sindsdien onvoorwaardelijk van 'tsjivics' heb gehouden. Vanaf de wat ordinaire vijfde generatie (1991) haakte ik af. Zijn opvolgers waren juist oersaai, en in 2005 kwam er een futuristisch model dat ik evenmin kon waarderen. Mijn mening over de huidige Civic was 'neutraal'. Ik had er nog nooit mee gereden, maar een recente facelift was een mooie aanleiding om hem te testen.

Zo werkt hybride volgens Honda

De Honda Civic is wat Duitsers zo mooi een Dauerbrenner noemen; hij bestaat al sinds 1972 en sindsdien passeerden er liefst elf generaties de revue. De huidige Civic werd geïntroduceerd in 2021. Niet dat de obligate facelift veel om het lijf heeft; technisch veranderde er niets. De Civic heeft hybride-techniek, maar met een bijzondere Honda-interpretatie. Niet de viercilinder benzinemotor, maar de 184 pk sterke elektromotor drijft vrijwel altijd de wielen aan. Die wordt gevoed door een kleine lithium-ion accu, die op zijn beurt weer wordt opgeladen door de 141 pk sterke benzinemotor. Die viercilinder werkt volgens het zuinige Atkinson-principe en fungeert meestal als generator. Alleen bij een constante hoge snelheid, bijvoorbeeld op de snelweg, drijft de benzinemotor rechtstreeks de voorwielen aan.

Een traditionele versnellingsbak ontbreekt; bij hogere snelheden wordt de benzinemotor via een vaste overbrenging rechtstreeks met de voorwielen verbonden. In het display zie je hoe de aandrijving op dat moment werkt. Verschijnt er een tandwieltje in beeld, dan drijft de benzinemotor direct de wielen aan. Via peddels achter het stuur regel je de mate van energieterugwinning.

Honda Civic e:HEV Full Hybrid Advance

• benzinemotor (141 pk) + elektromotor (184 pk), 315 Nm
• 0-100 km/h in 8,1 s, 180 km/h
• 5,0 l/100 km (1 : 20,0), 114 g CO2/km
• L/B/H 4560/1802/1408 mm, kofferruimte 409-1187 l, 1502 kg
• prijs NL 44.250 euro prijs BE 40.795 euro

Geen mistlampen meer

De techniek werd ongemoeid gelaten, maar het uiterlijk kreeg wél een bescheiden update, waarbij Honda omzichtig te werk ging. De wijzigingen zitten vooral in de nieuwe bumper zonder mistlampen. Die zijn overbodig geworden, omdat hun functie is overgenomen door krachtigere led-koplampen. Ook de grille werd licht aangepast. Verder is de Civic te koop met een nieuwe kleur blauw (Seabed Blue) en andere lichtmetalen wielen, de gebruikelijke ingrediënten van een facelift.

Aan de achterkant bleef alles hetzelfde. Het openen van de kofferklep gebeurt gewoon met de hand en niet elektrisch. De laadvloer in de bagageruimte is niet vlak, maar heeft een kleine uitstulping. Daaronder ligt het batterijpakket. Onder de vloer zit nog een piepkleine opbergruimte. Een geinige vondst is de uitschuifbare hoedenplank. Gebruik je hem niet, dan rolt-ie keurig in zijn 'hok' aan de linkerkant van de bagageruimte. Het andere deel van de hoedenplank klapt omhoog met de achterklep, zodat hij niet in de weg zit als je grote voorwerpen inlaadt.

Hoewel de daklijn schuin afloopt, valt de hoofdruimte achterin mee. Het is vooral de beenruimte die beter kan, je zit met opgetrokken knieën. Voor mensen langer dan 1,80 meter is dat na een uur geen pretje meer. Ook de zitpositie van de bijrijder kan beter, want zijn stoel is niet in hoogte verstelbaar.

De fijnste plek is achter het stuur. De bestuurdersstoel laat zich perfect instellen en het dashboard is het toonbeeld van overzichtelijkheid. Vooruit, het kleine multimediaschermpje is een beetje gedateerd. Ook de kaartweergave werpt je terug in de tijd, maar als je Android Auto of Apple CarPlay gebruikt, merk je daar niks van.

Bij moderne testauto's speuren we ons doorgaans een ongeluk naar de meest simpele functies, maar in de Civic is het leven zo heerlijk duidelijk. Je bedient bijna alles via echte draaiknoppen. Een automaathendel is er niet, via drukknoppen zet je de auto on P of D. De achteruit bedien je dan weer met een klein knopje dat je naar achteren duwt. Zelfs de drie beschaafde piepjes die klinken als je de maximumsnelheid overschrijdt, zijn niet hinderlijk. Dat geldt wel voor de de adaptieve cruisecontrol. Hij lijkt telkens te 'schrikken' van onverwachte situaties en gaat abrupt op de rem, zelfs als de afstand tot de voorligger nog groot is.

Vleugje Honda Civic Type R

Je hoeft Honda niet te vertellen hoe je een fijn sturende auto moet ontwikkelen. Het is even geleden dat we zo onder de indruk waren van de rijeigenschappen van een nieuwe auto, en we er zoveel plezier aan beleefden. Alles klopt aan de Civic: de directe besturing, het sportief maar niet oncomfortabel afgestemde onderstel, de hele rijbeleving eigenlijk. Je merkt nauwelijks hoe de elektromotor en de benzinemotor van rol wisselen. Ook het geluid van de wind en de banden dringt bijna niet door tot je oren.

Het fraaie samenspel tussen de twee motoren missen hun uitwerking niet op de prestaties. Er is altijd voldoende kracht voorhanden; of-ie nu elektrisch of door benzine wordt opgewekt. Op bochtige wegen kun je je uitleven; dankzij het direct beschikbare koppel van de elektromotor voelt de Civic aan als een sportwagen. Het lijkt verdorie wel een Type R. Ook vanuit stilstand komt de Civic snel van zijn plaats. Het aardige is dat je zelfs met een sportieve rijstijl keurige verbruikscijfers kunt halen; officieel haalt de Civic precies 1 op 20, wij komen tot 1 op 16,9 (5,9 l/100 km).

Honda Civic plotseling duizenden euro's goedkoper

Ons fijne ervaringen met de Civic staan haaks op zijn populariteit, want de verkoopcijfers zijn bedroevend. Slechts 107 werden er vorig jaar op kenteken gezet. De Honda-importeur heeft een simpele verklaring: Europa is voor de Japanners geen belangrijke markt. Als de wereldwijde vraag naar Civics groter is dan het aanbod, wat recent het geval was, staat ons continent achteraan. Er waren lange tijd simpelweg te weinig Civics beschikbaar voor Europa, met lange levertijden (oplopend tot meer dan een jaar) tot gevolg.

Honda verwacht dat dit met het gefacelifte model verholpen is. Met zijn basisprijs van 38.550 euro is de vernieuwde Civic in elk geval weer stukken betaalbaarder; voor het oude model betaalde je ruim 43.000 euro. De Civic loopt nu weer in de pas met de Volkswagen Golf, die een vanafprijs heeft van 37.990 euro. Wij rijden de duurste versie (Advance), die 44.250 euro kost. Technisch zijn alle Civics hetzelfde, alleen de uitrusting verschilt. Achterruitverwarming, een ruitenwisser met twee standen en rembekrachtiging zijn nog altijd standaard. Maar de Advance heeft ook een panoramadak, een Bose-installatie met 12 speakers en stuurverwarming.

Met de prijsverlaging heeft Honda een belangrijke stap gezet om meer klanten naar de showroom te trekken. Als die klanten eenmaal hebben proefgereden, achten we de kans groot dat ze meteen overstag gaan. Had mijn opa nog maar geleefd ...

Conclusie

Het is lang geleden dat een 'gewone' testauto zoveel indruk maakte. Honda heeft de Civic geweldige rijeigenschappen gegeven, tegelijk blijft het verbruik dankzij de slimme hybridetechniek binnen de perken. Ook de prijs is verlaagd. We gunnen iedereen die het kan betalen een nieuwe Civic …