Je raadt nooit hoeveel Saabs de voorzitter van de Nederlandse Saab-club heeft

Een jaar later ga ik een kijkje nemen. We hebben afgesproken op een bedrijventerrein in de buurt van ‘t Gooi. Daar heeft Merlijn een loods gehuurd die slechts een deel van zijn omvangrijke verzameling herbergt. De rest staat thuis onder de carport, of her en der bij vrienden en familie in het land gestald.

Merlijn komt op de afspraak met een oude Saab 96 Monte Carlo uit 1967. Waar komt die eenkennige liefde voor het merk Saab eigenlijk vandaan?

Merlijn Kalkman (51): “Mijn vader kocht eind jaren zeventig zijn eerste Saab, een roestbruine 99. Toen heeft hij later een Combi Coupé gekocht. Mijn vader was accountant en wilde een veilige en robuuste auto. Maar tegelijkertijd ook iets aparts, iets alternatiefs met toch een beschaafde uitstraling. Dat was Saab ten voeten uit. Het was ook een iets duurdere auto. Eentje voor artsen, advocaten en ingenieurs.

Tip

De nieuwe SEAT Ibiza

Maak kennis met de nieuwe Ibiza, met een nog scherper design en fris interieur. Private Lease 'm nu al vanaf slechts € 299 p/m

Ontdek 'm nu

“Ik ben dus opgegroeid met Saab. Mijn vader heeft er in die jaren wel drie of vier gehad. Toch was mijn eerste eigen auto geen Saab, maar de oude Mini van mijn moeder. Die hebben we overigens ook nog steeds. Daar raakte ik op een gegeven moment mee in een spin op een natte afslag van een Belgische snelweg. Ik kwam ternauwernood tot stilstand op slechts anderhalve centimeter afstand van de vangrail. Daarna dacht ik: ‘Ik moet écht een grotere en veiliger auto hebben. Een Saab.’”

De eerste Saab van Merlijn

Merlijn Kalkman “Ik ben, nog voordat ik mijn eerste Saab kocht, al lid geworden van de Saab-club. Dat leek mij wel slim, want daar kun je aan ervaren leden vragen waar je op moet letten als je een tweedehands Saab gaat kopen.

“Toen ik mijzelf in 1996 telefonisch opgaf bij de vrouwelijke secretaris van de club, vertelde zij dat haar man al verschillende Saabs 96 had gerestaureerd. En hij was ook nog eens lid was van de technische commissie. Ik mocht al snel langskomen voor advies.Toen ik daar kwam, liet hij me verschillende 96’s zien en eentje, een groene, was zelfs te koop. Dat werd mijn eerste Saab. Er zat gelukkig een V4 Ford-motor in. De allereerste modellen uit de 96-serie waren voorzien van een simpele tweetaktmotor die Saab zelf had ontwikkeld op basis van een DKW-motor.

“Mensen vinden mijn groene 96 een bijzondere auto en dat is het ook. Maar op vakantie naar Italië of naar de wintersport kon je elkaar op de snelweg bij een kruissnelheid van 110 km/h onmogelijk verstaan. Dus langzamerhand ging ik toch eens kijken naar iets groters en snellers en toen kocht ik een Saab 900 Turbo Red Arrow. Van die uitvoering zijn er maar 120 gebouwd. Dus dat is wel een speciale auto. En toen wilde ik die 96 nog niet wegdoen. Daarnaast droomde ik al lange tijd van een Saab Sonett, het sportmodel. Ik zag ergens een Sonett 3 in een advertentie in een blad, het was nog in de tijd voor internet. Mijn schoonvader was automonteur en die ging mee. Nou, de auto bleek goed en de prijs redelijk, dus dat werd mijn derde Saab. Die Sonett is natuurlijk echt een hebbeding.

“En als je eenmaal het punt voorbij bent dat je alleen maar een auto bezit om van A naar B te rijden, dan maakt het ook niet meer uit hoeveel je er hebt. Dus ja, toen kwam er nog eentje bij. En toen een buitenkansje hier en nog eentje daar. En dan wil je op een moment ook een originele 92, het allereerste model van Saab uit de jaren vijftig. Ik trof iemand die er vijf had staan in zo’n tuinbouwkas. Het waren alle vijf gestrande restauratieprojecten. Daar heb ik er twee van gekocht om er één goede van te maken. Ik ben geen techneut maar bedrijfseconoom, maar al doende leert men. En dankzij de Saabclub beschik ik gelukkig over veel connecties en expertise. En op een gegeven moment heb je er 18.”

Prachtig, maar niet mijn ding

“Mensen zeggen weleens: je kunt er toch maar in eentje tegelijk rijden? Ja natuurlijk, maar daar gaat het niet om. Ik kan hier naar de loods gaan en gewoon naar een auto kijken en daarvan genieten. Andere mensen hebben kunst aan de muur hangen of gaan naar een concert. Ik kijk graag naar Saabs. En dan denk ik: ze kunnen nog rijden ook.

“Er zijn mensen die per se alle uitvoeringen van een bepaald model willen hebben. Elke kleur, elke motorversie. Dat heb ik niet. Maar ik zou wel van alle types Saab er eentje willen hebben. Ik heb op dit moment bijvoorbeeld geen 93. Die heb ik gehad, maar verkocht toen mijn eerste kind eraan kwam. Spijt man! Ja, niet van dat kind natuurlijk, maar van de verkoop van de auto.”

“De 96 Sport met tweetaktmotor wil ik nog graag. Maar de 90 hoef ik niet per se. Die heeft de voorkant van 99 en de achterkant van de 900. Prachtige auto, maar niet mijn ding.”

De pronkstukken van Merlijn

Merlijn Kalkman: “Als je me vraagt wat de drie meest geliefde Saabs uit mijn verzameling zijn, is dat zoiets als vragen van elk kind je het meeste houdt. Heel bijzonder blijft natuurlijk mijn eerste, die groene 96. Dat was ook de trouwauto op mijn bruiloft. Ook heel bijzonder is de blauwe 900. Dat is de auto die mijn ouders in 1987 nieuw hebben aangeschaft. Tot mijn teleurstelling kocht mijn zuinige vader niet de Turbo-versie. Dat wil je als autogek jongetje natuurlijk het liefste. Nee, hij kocht een behoorlijk kale versie met alleen een open dak en een automaat als luxe gekkigheid. Die heb ik op een gegeven moment voor mijn ouders verkocht, maar daar kreeg ikzelf spijt van.

"Zes maanden later heb ik een oproep gedaan op internet: wie kent deze blauwe Saab met dit kenteken? Daar kreeg ik een reactie op van iemand die zei: die staat bij mij. Hij wilde van vijf Saabs drie goeie maken, maar met dit verhaal gunde hij mij de auto. En de derde is denk ik een van de twee Sonett’s. Misschien omdat de Sonettjes het meest bijzonder zijn, en zo leuk om te rijden. Kijk, je had misschien gedacht dat die Saab 92 in mijn top-drie zou zitten. Maar het punt met die auto is: het rijdt niet en het remt niet. Er zitten nagelnieuwe remmen op, dat is het probleem niet. Ik rijd hem alleen op terreintjes van tentoonstellingen, zeg maar.”

De charme van het merk Saab

Merlijn Kalkman: “Niemand rijdt een Saab onbewust. Iedereen die in een Saab rijdt heeft ooit echt voor dit merk gekozen. Het is een auto waarmee je je kunt identificeren. Ik was destijds niet het type snelle jongen die een BMW met spoilers wilde, of een snelle Alfa Romeo of Mercedes. Die auto’s pasten niet bij mij. Saab is anders dan anders, ze zijn mooi, doordacht en gaan heel lang mee. Een Saab-motor is met 2 ton net een beetje ingereden zeggen wij.”

“Sommige mensen vinden Saab een beetje saai, omdat het allemaal zo rationeel en verstandig lijkt. Maar zij vergeten dan de ongelofelijk sportieve kant van Saab. Wat dacht je van de rally-successen, Erik Carlsson, Stig Blomqvist, de turbo, de wegligging? Er zijn uitvoeringen van Saab die angstwekkend snel en krachtig zijn. Een van de mannen van TopGear zei het ooit treffend: ‘Saab is safe as a Volvo, built as a Mercedes but cooler than a BMW.’"