TEST: Zo wordt Mercedes afgetroefd door een sportwagen van zijn ex-partner

Hoogstwaarschijnlijk begon dit verhaal ergens eind 1997, begin 1998. In Mercedes-Benz vond de Britse renstal McLaren een nieuwe, kapitaalkrachtige en vooral erg ambitieuze motorleverancier voor deelname aan de koningsklasse van de autosport. Na een pauze van ruim veertig jaar, keerde Mercedes terug op de startgrid van de Formule 1, en niet zonder succes. De combinatie McLaren en Mercedes-Benz leek een match made in heaven.

De marketingmachine van Mercedes-Benz wist daar wel raad mee. Naast de uitbundige A-klasse F1 Edition, lanceerde het merk in 1999 ook de Vision SLR, een conceptcar waarmee de legendarische 300 SLR 'Uhlenhaut Coupé' uit de jaren 50 een modern eerbetoon kreeg.

De expansiedrift van Mercedes leidde tot een fusie met het Amerikaanse Chrysler-concern, terwijl het Duitse merk zich samen met McLaren in een nieuw hypercar-project stortte. In de jaren 90 hadden de Britten 's werelds (toen) snelste supercar ontwikkeld, de illustere McLaren F1. Gefortuneerde verzamelaars stonden in de rij voor deze auto, en als er nu een tweedehands F1 op de markt komt, worden daar nog steeds vele miljoenen euro's voor betaald. Want wie wil er nou geen McLaren F1 toevoegen aan de in een geklimatiseerde loods gestalde collectie?

Tip

De SEAT Leon Sportstourer PHEV

Een sportieve plug-in hybride met een elektrisch rijbereik van 130km*. Al vanaf €36.990. Nu met €2.000 plug-in premie.

Ervaar 'm nu

Mercedes-McLaren SLR

Mercedes-Benz wilde zelf ook graag op de radar komen van deze very important clientèle, en greep de samenwerking met McLaren in de Formule 1 aan om een nieuwe supercar op de wielen te zetten. Het idee was dat de ingenieurs van Mercedes-Benz nauw zouden samenwerken met de experts van McLaren, maar daar begon de schoen toch langzaam te wringen. Beide bedrijven hielden er heel verschillende filosofieën op na, de complexe organogrammen uit Duitsland botsten met de vlakke hiërarchie die ze gewend waren in Engeland. De in vele decennia zorgvuldig opgebouwde veiligheidsreputatie van Mercedes bleek bovendien moeilijk te rijmen met de keiharde adrenalinekick die de Britten nastreefden.

Het perfecte huwelijk tussen Mercedes-Benz en McLaren vertoonde zijn eerste haarscheurtjes. Insiders zwijgen nog tot op de dag van vandaag over de talloze interne verwikkelingen rond het SLR-project. Naar buiten toe spreekt eigenlijk alleen het productieaantal boekdelen: van de geplande 3500 auto's zijn er uiteindelijk maar 2157 verkocht. Puur op contractuele basis lieten de partners het project nog tot 2009 doorsudderen. Daarna was het adieu en tot ziens.

Een schitterend besluit

Tussentijds was McLaren alvast begonnen met de ontwerpen van de MP4-12C, een model waarmee het merk na de geflopte SLR een radicale ommezwaai wilde maken en dat in de basis nog steeds als voorbeeld dient voor de huidige modellen. De verfijnde sportwagen uit Woking was uit heel ander hout gesneden dan de brute SLR. In de Formule 1 werd de scheiding tussen Mercedes en McLaren zonder vervelende ruzies afgehandeld. Ook andere teams konden voortaan de Mercedes-motoren kopen, terwijl de Duitsers eind 2011 alle resterende aandelen in McLaren verkochten.

Met de SLR McLaren was er voor Mercedes geen weg meer terug. Totdat deze auto op de markt kwam, moesten Mercedes-klanten genoegen nemen met een SL of misschien een tweedeurs S-klasse met softtop om hun hedonistische behoeften te vervullen. De glorietijd van de iconische 300 SL 'Gullwing' en 300 SLR uit de jaren 50 had nooit een vervolg gekregen. Totdat de SLR McLaren in productie werd genomen.

In 2005 lijfde het concern uit Stuttgart huistuner AMG in en vier jaar later verscheen het eerste, volledig zelfstandig ontwikkelde model van AMG: de SLS. Een overtuigend debuut. Inmiddels is zelfs de productie van de SL bij AMG ondergebracht, omdat dit model feitelijk de roadstervariant van de AMG GT is. Een schitterend besluit, in theorie. Of dit daadwerkelijk een auto heeft opgeleverd die zich kan meten met de beste supercars, zal blijken na een blokje om met de McLaren Artura Spider en Mercedes-AMG SL 63 4Matic+.

Tussen wal en schip

Dat de Mercedes SL al sinds het verschijnen van de 'Gullwing' in 1955 nooit een auto is geweest waarmee je ideale lijnen tot op de millimeter nauwkeurig volgt, heeft eigenlijk nooit iemand gestoord. Eerder het tegendeel. Wat dat betreft is de nieuwe AMG SL 63 4Matic+ een waardige erfgenaam. Al bij de eerste bocht lijkt de auto de tijd te willen nemen om te reageren op het indraaien van het stuur. Heeft Mercedes op die manier niet twee lege plaatsen in het modellengamma gecreëerd? Want de AMG SL 63 4Matic+ is niet bijzonder comfortabel, maar ook niet bijzonder sportief. Valt de SL daarom, net als de SLR McLaren, tussen de wal en het schip?

Om een antwoord op die vraag te vinden, hebben we de McLaren Artura Spider als ijkpunt uitgekozen. Een auto met een heel puur karakter. Als de SL er ook maar een beetje bij in de buurt komt, verdient AMG zonder meer een pluim. De McLaren beschikt over een besturing die je vingertoppen een gedetailleerd 3D-beeld geeft over de gesteldheid van het asfalt, en zet de input van de bestuurder onmiddellijk om in een koersverandering. In de SL is het stuurgevoel volstrekt anders. De auto volgt nauwkeurig alle commando's op, maar de besturing is erg licht. Geen kilo rijklare massa zal je ontgaan, en dat is gunstig voor de stabiliteit. En als de volgende bocht opdoemt, laat de SL zich daar met verrassende lichtvoetigheid in laveren. In mooie doordraaiers volstaat het om je vingertoppen op het stuur te leggen. De auto doet vervolgens de rest.

Als we kijken naar de afstemming van het onderstel, lijkt de SL niet echt een besluit te kunnen nemen of hij nou snelle rondetijden op de Nordschleife wil draaien, of dat hij met ongeëvenaarde stabiliteit in rap tempo autobahnkilometers wil vreten. De McLaren op zijn beurt geeft veel meer duidelijkheid. Hij lijkt altijd meer grip te hebben dan je aankunt. Maar de Artura is geen onaangenaam hard geveerde auto. Zelfs als het asfalt van bedenkelijke kwaliteit is, vertoont de McLaren voldoende absorptievermogen.

Hier leert McLaren zijn ex-partner een wijze les, maar Mercedes lijkt zijn ware aard liever niet te willen prijsgeven. Zou de SL zich meer richten op de kern, dan jaagt hij klanten weg die prijs stellen op veiligheid en (dagelijkse) bruikbaarheid. De klassieke 300 SL en 300 SLR waren juist wél veel compromislozer. Volgens de verhalen was voormalig Mercedes-designbaas Bruno Sacco faliekant tegen het besluit van zijn werkgever om het sportieve kamp en het comfortkamp op dezelfde hoop te vegen. De verkoopcijfers leren ons dat Mercedes het wel degelijk bij het rechte einde heeft gehad. Geen autofabrikant die het comfort, de veelzijdigheid en de veiligheid van de SL heeft weten te evenaren. Mercedes' poging om de pure sportiviteit van de 300 SL nieuw leven in te blazen met de SLR McLaren, was op papier eigenlijk al tot mislukken gedoemd.

Dicht op de hielen

De SLS AMG kwam misschien dicht in de buurt van het origineel, maar was veel te groot en te zwaar. De hedendaagse AMG GT of AMG SL doet met zijn lengte van 4,70 meter en gewicht van 1970 kilo niet eens een poging. Ter vergelijking: de McLaren Artura is 16 centimeter korter dan de SL 63 4Matic+ en is ondanks zijn hybridepakket maar liefst 400 kilo lichter. Overigens kun je ook bij Mercedes kiezen voor een stekker-SL, maar deze 816 pk sterke SL 63 S E Performance 4Matic+ weegt maar liefst 635 pk meer dan de McLaren. In Groot-Brittannië kunnen ze trots zijn: zo'n groot gewichtsverschil laat zich in geen enkele sportwagen compenseren, hoeveel technologie je daarvoor ook in wilt bouwen.

Wat niet betekent dat de Mercedes-AMG SL 63 4Matic+ met zijn mopperige biturbo-V8 geen brede grijns op ons gelaat weet te toveren. En ook het interieur met zijn brede infotainmentscherm en de spierbundels in de motorkap weten ons te overtuigen. Maar misschien doet Mercedes er goed aan om bij de volgende generatie van de SL toch te kiezen voor drie verschillende versies, met elk een eigen karakter: een AMG die met veel gevoel voor drama je hartslag opvoert, een volledig elektrische SL voor ultiem reiscomfort, en een radicale SLR, die licht en puur is en ongefilterd. Een compromisloze sportmachine, zo je wilt, die auto's als de McLaren Artura Spider daadwerkelijk dicht op de hielen zit.

Lees ook McLaren Artura Spider (2024) review: grandioos en betoverend, maar niet giftig