Martijn over zijn zescilinder Ford: 'Sommigen verklaren me voor gek'
Als echte Ford-liefhebber doet het Martijn Reuver pijn om te zien dat zijn favoriete merk bijna alleen nog SUV’s bouwt. Maar als hij dan in zijn donkerblauwe Mondeo stapt en de 2,5-liter V6 laat snorren, maakt het verdriet pijlsnel plaats voor ouderwets rijplezier.
Veel youngtimerrijders die we spreken, hebben de liefde voor een bepaald merk of model met de paplepel ingegoten gekregen. Zo ook Martijn: “Zolang ik leef, heeft mijn vader eigenlijk altijd Ford gereden; elke twee à drie jaar moest-ie weer een nieuwe hebben. Tussendoor heeft hij geëxperimenteerd met een enkele Suzuki of Citroën, maar telkens keerde hij terug bij Ford.
Gefascineerd door de Mustang
Ook mijn opa heeft veel Fords gehad, waaronder een Mondeo van de eerste generatie. Je kunt dus rustig zeggen dat ik uit een echt Ford-nest kom. Als jochie was ik enorm gefascineerd door de Mustang, vooral die van eind jaren zestig.” Lachend vult Martijn zichzelf aan: “Maar ja, die zijn inmiddels onbetaalbaar, dus dat werd ’m niet toen ik op zoek ging naar mijn eerste auto."
Maak kennis met de nieuwe Ibiza, de sportieve hatchback met nog scherper design en fris interieur. Nu vanaf € 24.990
Wil je ook met je youngtimer op onze site en in ons magazine? Meld je aan via 'Vraag aan de redactie'!
Dat het een Ford moest worden, stond wel als een paal boven water en het moest voor Martijn ook wel een beetje sportief zijn. “Ik wilde geen autootje met 60 pk dat bijna niet vooruitkomt. Alleen had ik als beginnend automobilist helaas maar een klein budget.”
Dol op sedans
Dat Martijn niet van plan was zijn automobilistendebuut te maken in een instap-Fiesta, is ons nu duidelijk, en een alledaags Ka’tje was natuurlijk helemaal uit den boze. Dat heeft trouwens niet alleen te maken met het bescheiden vermogen van die kleintjes. Martijn heeft namelijk ook een aandoening die in Nederland vrij zeldzaam is. Het is een neiging die je vooral in zuidelijker streken aantreft: hij is dol op auto’s met kont, sedans dus.
Martijn: “Uiteindelijk heb ik een Focus sedan van de eerste generatie gekocht, met de tweeliter Ztec-motor, een vrij zeldzame combinatie. Het was een Ghia, compleet met voorruitverwarming en zelfs cruisecontrol – best luxe voor een middenklasser van meer dan 25 jaar geleden.”
Niet zo saai als-ie lijkt
Nu krijg je bij de gedachte aan een compacte sedan als de Focus wellicht een acute geeuwaanval, maar dan maak je dezelfde denkfout als de dinky’s en yuppen van een dikke 25 jaar geleden. Ook toen ventten automarketeers het cliché uit dat elk nieuw model zich richtte op ‘jonge professionals met een dynamische levensstijl’. Ja, zelfs de Focus sedan.
In de praktijk reed de jonge garde liever in een hatchback, en áls ze voor een sedan kozen, was het eerder een BMW 3-serie, Opel Vectra of Volkswagen Passat. Onder het werkelijke Focus-sedan-publiek waren oudere, voorzichtig tuffende voormalige Escort-rijders in de meerderheid.
Wat zij - behalve het traditionele design, natuurlijk - zo aan de Focus sedan waardeerden, was de bovengemiddeld hoge carrosserie en dito zitpositie. Ze waren doorgaans al dik tevreden met de 75 pk sterke 1.4, al kozen sommigen – vanwege de caravan – voor een ‘dikke’ 1.6 met 100 pk.
Meedoen met de 200-club
Zo niet de eerste eigenaar van Martijns Focus. Wellicht was dat inderdaad zo’n dynamische urban professional, die heel goed wist hoe fijn de Focus stuurde en hoe geweldig hij op de weg lag. Combineer dat met de betere stijfheid van een sedancarosserie en de extra power van de tweeliter, en je hebt een echte rijdersauto.
Met z’n 130 pk sprintte de ietwat oenig ogende vierdeurs in slechts 9,3 seconden naar de honderd en kon hij op de autobahn zelfs meedoen met de 200-club, zij het nipt. Zo, nu weet je meteen uit welk hout Martijn is gesneden.
Zescilinder als compromis
Maar zelfs als een auto zo fijn rijdt als een Focus Mk 1, wil het oog ook wat. En daar wrong voor Martijn nou net de schoen: “Die Focus kostte maar iets van 1600 euro, maar hij had ook wel wat roestgaten. Vooral in de spatborden zag je ze duidelijk zitten.
Inmiddels had ik mijn eerste baantje en besloot ik na een tijdje sparen om iets netters te zoeken. Het liefst een auto met meer dan vier cilinders, want die V8-motoren bleef ik toch wel heel gaaf vinden. Aan de andere kant wist ik dat een achtcilinder qua benzinekosten geen realistische optie was. Daarom leek een zescilinder me een mooi compromis.”
Voorkeur voor handbak
“Ik heb een hele tijd gekeken naar tweedehands Jaguars, zowel X-Types als S-Types. Die vond ik heel mooi, alleen wilde ik per se een handgeschakelde auto, en Jaguars met handbak waren vrijwel onvindbaar. Daarnaast heeft Jaguar natuurlijk niet zo’n goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid.
Uiteindelijk ben ik op zoek gegaan naar een zescilinder Mondeo. Een sedan, want die vind ik het mooist. Maar ook dat viel niet mee. Exemplaren die binnen mijn budget vielen, hadden vaak drie à vier ton gereden, of ze waren gewoon lelijk.
Uiteindelijk kwam ik in 2023 mijn huidige auto tegen, aangeboden door een particulier in Den Helder, niet al te ver van mijn woonplaats Purmerend. Hij was de erfgenaam van de eerste eigenaar.”
“Er staat pas 120.000 km op de teller, maar daar zit een heel verhaal achter.”
Door de bliksem getroffen
Wat Martijns blauwe Mondeo – behalve de nette staat en de V6-motor – bijzonder maakt, is de lage kilometerstand: er staat pas 120.000 op de teller. Maar daar zit wel een verhaal achter ...
“Toen ik ’m kocht, gaf de meter maar iets van 75.000 kilometer aan. Alleen moest daar ongeveer 25.000 bij worden opgeteld. De vorige eigenaar vertelde dat de auto in 2011 door de bliksem was getroffen, waarna de kilometerteller moest worden vernieuwd.
En dat was niet het enige; bij de Ford-dealer heb ik een uitdraai gekregen met alle vervangen onderdelen. Die besloeg drie A4’tjes! Een dure grap: echt álles op elektragebied is vernieuwd, ook de lampen, bedieningsknoppen, relais en dat soort dingen. Maar ook al heeft de auto meer gereden dan de meter aangaf, hij zag er nog heel netjes uit. Hij was dan ook van een oudere man geweest en was altijd binnen gestald.”
Verslavend geluid
En hoe was-ie qua roest? Want Fords uit het begin van dit millennium staan bekend als roestgevoelig. “Klopt. Een maat van me had me op het hart gedrukt om de bodem goed te bekijken. Die zag er keurig uit en de elektrische accessoires heb ik ook allemaal getest: de klimaatregeling, cruisecontrol, stoelverwarming en elektrische stoelverstelling deden het allemaal.
Tijdens de proefrit werd ik nog veel enthousiaster. De auto was veel stiller dan mijn oude Focus, en als je flink gas gaf, klonk hij heel mooi. Verslavend! Zo zelfs, dat de maat die ik meehad, zei: ‘hé, hij is nog niet van jou, hè!’. Maar dat duurde niet lang meer, haha. Ik heb nog wel wat van de prijs af gekregen, toch was het geen koopje.”
“Ik heb echt geen zin om in zo’n klein driecilindertje te gaan rondtuffen.”
Tanken was schrikken
Toen ik vanuit Den Helder naar huis reed, begon al snel het benzinelampje te branden. Na het tanken schrok ik wel even van wat een volle tank voor deze auto kost. En met de huidige prijzen is dat er niet beter op geworden. Ik rijd ook best veel: de afgelopen drie jaar ongeveer 70.000 kilometer. Op de snelweg doet-ie ongeveer 1 op 12, maar in de stad moet je niet wezen met deze auto.
Sommige mensen verklaren me voor gek dat ik in m’n eentje in zo’n grote ‘zuipschuit’ rijd. Maar als ze dan een keertje meerijden, zijn ze meestal een stuk positiever. Bijvoorbeeld over het mooie beige interieur en het prettige rijgedrag. Hoe dan ook heb ik echt geen zin om in zo’n 1,0-liter driecilindertje te gaan rondtuffen. Bovendien mag een hobby geld kosten.”
'Heerlijke cruiser'
Als we Martijn vragen naar de grootste charme van de zescilinder Mondeo, aarzelt hij geen moment: “Toch echt het rijgedrag. Hoe hij op de weg voelt. Kijk, het is geen racemonster, maar hij maakt echt wel snelheid. En je kan het moderne verkeer makkelijk bijhouden.
Tijdens het optrekken hoor je hem wel, maar daarbij klinkt hij juist heel mooi, niet zo schreeuwerig als een viercilinder. En zodra hij de gewenste snelheid heeft opgepakt, is hij rustig en worden de rijgeluiden goed gedempt. Dat maakt ’m tot een heerlijke lange-afstandscruiser.”
“Van de topsnelheid was ik best onder de indruk.”
Nu we het toch over snelheid hebben, heb je weleens geprobeerd hoe hard-ie kan? Martijn, glunderend: “Oh ja, af en toe maak ik wel een tripje naar Duitsland en als je daar bent, moet je uiteraard een poging doen om de topsnelheid te halen. Ik heb toen 215 echte kilometers gereden. Op de gps, volgens de teller deed hij 225, de officiële topsnelheid. Toch was ik best onder de indruk. Voor zo’n auto die toch al een tijdje meegaat, deed hij het hartstikke goed.”
Geschrokken door goedkope banden
Wel heeft Martijn gemerkt dat de Mondeo veel zachter veert dan de Focus. Ik heb een monteur laten checken of de dempers niet versleten waren, maar volgens hem is de auto echt zo bedoeld. “Wel heb ik er een set betere banden onder laten zetten. Bij aankoop stond-ie op al best oude Hifly-banden.
Toen ik daarmee een keer over een natte rotonde reed, wilde de voorkant er het liefst recht overheen. Terwijl ik met een heel normale snelheid reed. Daarna heb ik snel vier nieuwe Pirelli’s laten monteren, maar niet nadat ik op een stil weggetje had uitgeprobeerd wat die oude Hifly’s bij volgas en uitgezette tractieregeling deden. Nou, de wielen bléven spinnen. Alsof er 300 pk aan het werk was!”
“Bij aankomst op mijn werk kwam er rook onder de motorkap vandaan.”
Heb je, behalve de banden, nog meer dingen moeten laten vervangen of repareren? “Helaas toch wel. Op een gegeven moment leek de auto in te houden en hoorde ik wat gerammel. Bleek de katalysator kapot. Ik was bang dat een nieuwe heel duur zou zijn, maar dat viel mee.”
Vastgelopen aircopomp
“Een andere keer kreeg ik op weg naar mijn werk ineens de lucht van verbrand plastic in mijn neus en tot overmaat van ramp kwam er bij aankomst ook nog rook onder de motorkap vandaan. Dat was flink schrikken. Uiteindelijk bleek een vastgelopen aircopomp de oorzaak. Inmiddels is ook die vervangen. Zelf heb ik de motorolie een keer ververst, maar bij de bakolie heb ik dat laten doen. Dat leek me wel een goed idee na bijna twintig jaar.”
Aangereden door een Polo
“Verder nog wat kleine onderhoudsdingen, minder leuk was dat ik een Polootje achterin heb gehad. Toen reed ik op de A10 en stond het verkeer voor mij in één keer stil. Dus ik ging in de ankers, maar een meisje achter mij had dat wat te laat gezien en schoot met haar witte Polo bij mij achterin. Ja, dat was balen. De schade leek mee te vallen, toch is er een compleet nieuwe bumper op gekomen, inclusief nieuwe steunen en parkeersensoren.”
Spookcamera
Er zit trouwens ook een achteruitrijcamera op en daar is iets vreemds mee aan de hand. Die pakt af en toe het signaal op van omliggende camera’s. Dan zie ik na wat ‘sneeuw’ ineens een bouwplaats op mijn scherm, of iemands tuinpad. Een vriend van me zei dat de overleden eerste eigenaar misschien nog in de auto rondspookte, maar daar geloof ik niet in, haha.”
Nee, er is voorlopig niemand die Martijn uit z’n Mondeo krijgt, zelfs geen spoken.
Breng je zaterdag tot leven met de ruime Škoda Kodiaq. Nu ook als Plug-in hybride met elektrische actieradius tot 123 km.
