TEST: bij deze EV was het liefde op het eerste gezicht - houdt die stand?

‘Ware schoonheid zit vanbinnen’, luidt het gezegde. Wijze woorden, of bedacht als troost door iemand met een onaantrekkelijke, maar o zo lieve partner? Uiteraard bestaan iemands kwaliteiten uit meer dan een mooi uiterlijk, maar het oog wil ook wat. Zo zijn wij bijzonder gecharmeerd van de vernieuwde DS 4, omgedoopt tot DS No.4. 

Bij die mooie mevrouw of meneer in de kroeg, op Tinder of op je werk staan de maten, gewichten en minder goede eigenschappen niet op het voorhoofd geschreven. Wat dat betreft hebben mensen het gemakkelijker dan auto’s. Want van auto's krijg je alle specificaties zwart op wit in de prijslijst. 

Tip

Ontvang tijdelijk tot 50% korting op een Auto Review abonnement

Elke maand op je deurmat: unieke autotests, diepgaande vergelijkingen en sfeervolle reportages

Bekijk actie

Ontvang wekelijks een gratis test in je mailbox met onze nieuwsbrief!

Fransman uit Duitse fabriek

Minder risico dus, dat die eerste verliefdheid eindigt met onvoorziene ergernissen als de automobiele equivalenten van haren in de wasbak, vuile onderbroeken onder het bed of luidruchtig gesnurk … Maar papier is geduldig en dus zijn we tijdens de testrit met deze in Duitsland gebouwde, Franse mooiboy extra kritisch. Anders dan z’n voorganger, wordt de DS No.4 ook als EV geleverd. Het enige alternatief voor Nederlandse klanten is de plug-in hybride.

DS No.4 alleen als EV of PHEV

Aan de buitenkant ­herken je de DS No.4 vooral aan het nieuwe front. Met de facelift heeft DS Automobiles korte metten gemaakt met de grote, Lexus-­achtige giechel. Er kwam een chic en subtiel neusje voor in de plaats. Al mag een verlicht merklogo anno 2025 natuurlijk niet ontbreken. En waar de DS-designers voorheen gul met verchroomde glimmers strooiden, ­hebben ze nu voornamelijk glanzend zwarte details toegepast. 

Alleen de lijst rond de zijruiten en de (inklapbare) portiergrepen zijn aan de ontchroming ontsnapt. Jammer, want nu ogen ze een beetje als gouden tanden in de mond van koningin Maxima. Maar goed, dat is meteen ons enige kritiekpunt op het ontwerp van het exterieur. 

Eigenzinnig interieur

Het interieur van de DS No.4 oogt minstens zo fraai als de buitenkant. Het ontwerp is eigenzinnig, met een aantal kenmerkende DS-bedienings­elementen, maar is niet zo druk meer als in eerdere modellen. In de door ons gereden Étoile-uitvoering kunnen we onze handen bijna niet afhouden van het rijkelijk aanwezige, aaibare alcantara. Gecombineerd met de gestikte (kunst-)leren panelen, geeft dat een gevoel van verwennerij. 

Klein touchscreen

Minder blij zijn we met het touchscreen. Dat is naar moderne maatstaven gewoon klein, wat de dashboardontwerpers een beetje knullig hebben geprobeerd te maskeren door er links en rechts pianozwarte vlakken aan vast te plakken. Ook de armsteunen zijn nogal petieterig; fijngebouwde Franse mademoiselles kunnen hier nog net een slanke arm op kwijt, maar daar is alles mee gezegd. 

Dan de klimaatregeling. Die heeft welswaar een fysieke sneltoets, maar nadat je hierop hebt gedrukt, moet je alsnog via het scherm de instellingen regelen. Da’s een beetje vlees noch vis.

Lees ook Kans is groot dat elektrische Citroën DS in januari onthuld wordt

Hoe premium is de ruimte van de DS No.4?

DS Automobiles afficheert zichzelf graag als premium. Wat dat precies betekent, daarover kun je twisten. Als autojournalisten onder elkaar zeiden we vroeger vaak gekscherend: ‘minder ruimte voor meer geld’. Helaas is die oude wijsheid nog steeds van toepassing op de No.4. 

Voorin gaat het nog wel, al is de hoofdruimte met het optionele panoramadak niet overbemeten. Achterin zitten volwassenen er gewoon krapjes bij, helemaal als ze langer zijn dan 1,85 meter. De inhoud van de kofferbak krijgt wel een duimpje: 390 liter. En als je de achterbank neerklapt, beschik je over een vlakke laadvloer. Een frunk voor de laadkabel schittert helaas door afwezigheid. 

Stevig stampen in plaats van zacht zoeven

Zoals je waarschijnlijk wel weet, heeft DS Automobiles zichzelf vernoemd naar de legendarische Citroën DS (1955-1975). Die hydropneumatisch geveerde auto betekende niet alleen een revolutie in design, maar ook in comfort. Inmiddels heeft Citroën allang afscheid genomen van de beroemde veer­bollen. DS Automobiles heeft ze zelfs nooit gebruikt. 

Verwacht dan ook geen spreekwoordelijk Frans veercomfort. Sterker nog, om het extra gewicht van het accupakket op te vangen, heeft DS de vering en demping van de No.4 E-Tense extra stevig afgestemd. Op een bochtig wegdek resulteert dat in een veilig weggedrag, met een dynamisch randje. 

Ondanks af en toe een kreunende band, is de auto van de wijs noch van de weg te krijgen. Het stuurgevoel stelt evenmin teleur. Wij kunnen het wel waarderen, maar wij zijn dan ook meer van stevig dan van zacht. 

Hoge topsnelheid voor een EV

Onder de motorkap van de No.4 E-Tense monteert DS Automobiles een 213 pk en 343 Nm sterke elektromotor. Dat lijkt niet overbemeten voor een moderne elektrische auto. Toch voel je je in de DS No.4 geen seconde tekortgedaan. Met een honderdsprint van 7,1 seconden blijf je veel benzineauto’s voor, de topsnelheid van 190 km/h is zelfs bovengemiddeld voor een EV in dit segment. Het lekkerst blijven echter de ­elektrische tussen­sprints; zonder horten of stoten knalt de No.4 in no-time van 80 naar 120 km/h. 

Actieradius elektrische DS No.4

Als je die sprintkwaliteiten regelmatig benut en bovendien met 120 km/h over de Portugese tolwegen rijdt, heeft dat uiteraard invloed op de actieradius. Al hebben we berg­af hier en daar ook lekker veel energie teruggewonnen. DS belooft dat de 58 kW metende accu goed is voor een WLTP-bereik van zo’n 450 kilometer, wij kwamen omgerekend op ruim 380 kilometer. 

Niet verkeerd, al moeten we erbij zeggen dat de weers­omstandigheden meezaten. Dat laat onverlet dat een accucapaciteit van 58 kWh niet heel premium is en hetzelfde geldt voor het ­snellaadvermogen van 120 kW. Weliswaar gaat de batterij ook daarmee binnen een halfuur van 20 naar 80 procent, maar toch.

Geen premium prijskaartje

Oké, de DS No.4 maakt zijn premium-aspiraties dus niet in alle opzichten waar. Dat geldt gelukkig ook voor het prijskaartje. Je hebt de DS No.4 Ligne Business bijvoorbeeld vanaf 41.090 euro (fiscale waarde 39.990 euro). Daarmee is-ie iets goedkoper dan een vergelijkbare Renault Megane. 

Toch hoef je in de No.4 uitrustingstechnisch niet op een houtje te bijten. Nadat je je via keyless entry in de bestuurdersstoel hebt genesteld, kun je genieten van automatische klimaatregeling met twee zones, adaptieve cruisecontrol, een achteruitrijcamera, geluidwerende voorste zijruiten, een draadloze telefoonlader en een navigatiesysteem met ChatGPT. 19-inch lichtmetalen wielen behoren eveneens tot de standaarduitrusting. 

Wel premium garantie DS No.4

Alle DS’en worden geleverd met een tot acht jaar of 160.000 kilometer verlengde garantie. Overigens zijn de prijzen van de 225 pk sterke plug-in hybride DS No.4 exact hetzelfde. In België is de No.4 ook leverbaar als mild hybrid, met een vanafprijs van 40.600 euro.

Conclusie

Hoewel de ware schoonheid van de DS No.4 vooral vanbuiten zit, laten de innerlijke minpunten mijn ‘liefde op het eerste gezicht’ niet onmiddellijk verdwijnen. Ja, de Kia EV4 is veel ­ruimer en de Volkswagen ID.3 is een stuk goedkoper. Maar dat tweetal ontbeert wat mij betreft charme en uiterlijk schoon. De Fransman is dus vooral een keus met het hart, al is de achtjarige garantie ook een goed rationeel aankoopargument.

Lees ook TEST Kia EV4: EV in de Golf-klasse - niet alleen de actieradius is top